آب‌بندهای لاستیکی / گریس سازگار با سیلیکون

حلقه‌های لاستیکی به طور گسترده در زمینه‌های مختلف مانند خودرو، ماشین‌آلات، الکترونیک و سایر صنایع به عنوان آب‌بند و جذب شوک استفاده می‌شوند و از اجزای ضروری عملکردی هستند.

سپس هنگام انتخاب گریس برای روانکاری حلقه لاستیکی، باید چندین مسئله مهم را روشن کنیم:

تعامل بین لاستیک و گریس را می‌توان تقریباً به دو جنبه تقسیم کرد: کنش شیمیایی و کنش فیزیکی. در کنش فیزیکی، گریس و لاستیک عمدتاً توسط یکدیگر جذب می‌شوند. از نظر ظاهری، تورم یا انقباض را نشان می‌دهد. کنش شیمیایی به این معنی است که مواد شیمیایی موجود در گریس و لاستیک با یکدیگر واکنش نشان می‌دهند و اساساً خواص فیزیکی هر دو را تغییر می‌دهند و در نتیجه باعث خرابی آب‌بندی و روانکاری می‌شوند.

۲. عملکرد آب‌بندی قطعات لاستیکی با توجه به الزامات کاری به آب‌بندی دینامیکی (مانند کاربرد در سیلندرها و شیرهای برقی) و آب‌بندی استاتیک (مانند آب‌بندی روغن، آب‌بندی آب و غیره) تقسیم می‌شود.

الف. تحت شرایط آب‌بندی دینامیکی، حداکثر محدوده مجاز تورم لاستیک ۱۵٪ تا ۲۵٪ است. اگر از این محدوده تجاوز شود، قطعاً باعث مسدود شدن قطعه خواهد شد. اگر انقباض باشد، وقتی انقباض ۳٪ تا ۴٪ باشد، احتمال خرابی آب‌بندی بسیار زیاد است و بهتر است آن را به کمتر از ۱٪ محدود کنید.

در گریس روان‌کننده، میزان روغن پایه بین ۷۰ تا ۹۸ درصد است. بنابراین، هنگام بررسی سازگاری لاستیک و گریس، عامل تأثیر روغن پایه بیشترین اهمیت را دارد.

سازگاری روغن پایه با مواد لاستیکی رایج به شرح زیر است: